نویسنده :
Ayyoob110 - ساعت ۱:٠۳ ق.ظ روز ۱۳۸٥/٩/٧
تنها ابرها مرا به وجد می آورند. موجودات عجیب و غریبی که سکوتشان حیرت آور است و بوی جنگلهای شمال را می دهند. آنها بیشتر دعواهایشان را گریه می کنند. ابرها خیلی بازیگوشند، متولد می شوند، زندگی می کنند و می میرند ولی هیچ وقت پیر نمی شوند. آنها خدایان من هستند و زیبائیشان مرا به خلسه فرو می برد.
.
